รอบนี้ถูกถีบกระเด็นมามาใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวที่นครพนม ช่างเป็นจังหวัดที่เล็ก เรียว เรียบง่าย ซะอะไรขนาดนั้น รอบนี้ต้องอยู่ตั้งแต่วันที่ 22 สค.-5 กย. 2550 ขนหนังสือมาอ่านเพียบเพราะไม่รู้ทำไร
จะไปไหนก็ไม่ได้ ฝนก็ตกเกือบทุกวัน มาถึงวันที่ 22 สิ่งแรกที่ต้องทำคือไปไหว้ ศาลหลักเมือง และพระธาตุก่อนเลยเพื่อความเป็นสิริมงคลในการประกอบอาชีพ บรรยากาศริมโขงช่วงนี้ช่างดีเหลือเกินมองเห็นฝั่งเพื่อนบ้านเรา(ลาว)แค่ไม่กี่ร้อยเมตรแต่ไม่สามารถข้ามไปได้เพราะว่ายน้ำไม่แข็งแรง555 เพียงแค่แม่น้ำขวางกั้นเท่านั้นเอง ตอนเย็นที่นครพนมมีเรือล่องน้ำโขงด้วยวนจากฝั่งเราไปทางฝั่งลาวแต่ไม่จอดให้ลงโรแมนติกมากแต่นั่งไปคนเดียวนี่นะ พระเจ้าจอดค่าขึ้นเรือ 40 บาท มีบาบีคิวให้ซื้อ หรือจะเอาอาหารขึ้นไปกินเองก็ได้ ส่วนมากแล้วจะมีหนุ่มสาวขึ้นไปนั่งเรือหรือไม่ก็ไปเป็นครอบครัวแล้วจะมีไกด์บรรยายไปตลอดทาง เปิดเพลงเหมือนรถโฆษณาขายของ พระเจ้าแต่ก็ได้บรรยากาศแบบบ้านๆไปอีกแบบ วนไป1 รอบประมาณ 45นาที ก็เข้าฝั่ง เยี่ยมมาก อาหารขึ้นชื่อที่นี่ต้องประเภทปลาครับ บรรดาปลาน้ำโขงทั้งหลาย ปลาบึก ปลาคัง ปลาเนื้ออ่อน ปลาหมึก เฮ้ยไม่ใช่
        
อยู่ใต้ฟ้าจะกลัวอะไรกับฝน เกิดเป็นคนต้องอดทนสู้ไป

แม้ว่าจะเลวร้ายซักเท่าใด  ไม่มีใครจะรู้ได้นอกจากสู้กับใจของตัวเอง

   นครพนมที่ผมได้สัมผัส ได้ผูกมัดจิตใจให้ใฝ่หา

ยามมิได้มาคิดถึงทุกเวลา พระธาตุพาจิตใจให้น้อมนำ

   เรณูนครถิ่นนี้สาวงามเลิศ งามบรรเจิดเฉิดไฉชวนใฝ่ฝัน

แม้นใครได้มายลถิ่นนี้พลัน เหมือนสวรรค์บนดินแดนนี้เอย